Arkadaşlarınızın kariyerlerinde yükseldiğini, işlerinden ara ara yakınsalar da aslında birçok yönden iyi gittiğini görüyorsunuz.

Öte yandan sizin için iş hayatı bir cehennem sanki. Pazartesi sendromunu ciddi ciddi yaşıyorsunuz. İşinizden keyif aldığınız bir dönem pek de hatırlamıyorsunuz. Acaba hata sizde mi bu düzende mi?

Okuldan başlayan ve iş hayatıyla iyice pekişerek devam eden bir tempo içindeyiz. Her yöne koşuyoruz: yüksek iş sonuçları, yüksek kariyer hedefleri, yüksek aile ve yaşam standartları… derken makine gibi çalışmaya doğru giden bir yola giriliyor.

Her yerde bir moda almış gidiyor: “Sevdiğin işi yap. İşinden nefret ediyorsan istifa et.” Sanki bu insanlarla aynı dünyada yaşamıyor gibi hissediyor musun? Ben bazen hissediyorum. Hayat bu kadar zorken nasıl olur da hemen işinden ayrılabilir ki insan?

Yeni mezun halinden sıyrılıp müdür pozisyonlarına aday olduğunuz günler dün gibi… İlk ekip yönetimine geldiğinizde biraz zorluk yaşamıştınız hele o “kişi” yok mu size soğuk terler döktürmüştü, ama bir süre sonra alıştınız. Artık bir üst pozisyona oynamanın vakti geldi diyorsanız o zaman ne kadar hazırsınız bu pozisyona bir bakmak iyi olur. İşte size yardım edecek birkaç ipucu.